پایدارسازی گود در خاک شن و ماسهای در مجاورت مدرسه فرسوده
مشخصات پروژه
| مساحت زمین | ۳۶۰ مترمربع |
| تعداد طبقات زیرزمین | ۲ طبقه |
| عمق گودبرداری | ۸ متر |
| سطح جداره پایدارسازی | ۴۵۰ مترمربع |
| نوع خاک | تیپ ۲، مخلوط شن و ماسه |
| سیستم پایدارسازی | باکسینگ (روش ابداعی ژیارکو) |
شرایط پروژه
پروژه منظریه ۱ در زمینی به مساحت ۳۶۰ مترمربع و با هدف احداث ساختمانی با دو طبقه زیرزمین اجرا شد. عمق نهایی گودبرداری ۸ متر و سطح جدارههای مورد پایدارسازی حدود ۴۵۰ مترمربع بود.
مهمترین ویژگی پروژه، رفتار بسیار ریزشی لایههای شن و ماسهای در زمان گودبرداری بود. در بخشهایی از گود، خاک پس از برداشت نمیتوانست برای مدت قابلتوجهی بهصورت آزاد باقی بماند و ادامه عملیات بدون اجرای سریع پایدارسازی با محدودیت مواجه میشد.
در ضلع شرقی نیز یک مدرسه فرسوده در مجاورت گود قرار داشت. بنابراین، در این جبهه علاوه بر کنترل ریزش خاک، محدودکردن تغییرات ناشی از گودبرداری در مجاورت ساختمان موجود اهمیت بیشتری داشت.
طراحی راهکار پایدارسازی
با توجه به شرایط خاک، باکسینگ (Boxing) بهعنوان سیستم پایدارسازی انتخاب شد.
منطق انتخاب این روش، امکان اجرای پایدارسازی در مقاطع کوچک و پشتسرهم بود؛ بهگونهای که پس از برداشت هر بخش محدود از خاک، همان بخش در کوتاهترین زمان ممکن پایدار شود و سطح آزاد جداره افزایش پیدا نکند.
رفتار واقعی خاک نشان داد که حتی ارتفاعهای معمول خاکبرداری نیز در برخی نقاط قابل استفاده نیست. به همین دلیل، در بخشهای ریزشی، ارتفاع هر مرحله تا حدود ۵۰ سانتیمتر کاهش یافت.
این قابلیت، بهویژه در جبهه شرقی و در مجاورت مدرسه فرسوده اهمیت داشت؛ زیرا امکان انطباق مستقیم ابعاد مراحل خاکبرداری با وضعیت واقعی جداره فراهم میشد.
اجرای سیستم باکسینگ
عملیات گودبرداری بهصورت مرحلهای و با ارتفاعهای محدود انجام گرفت.
در نواحی دارای ریزش شدید، ارتفاع برداشت تا حدود ۵۰ سانتیمتر کاهش یافت تا جداره برای مدت طولانی در حالت آزاد باقی نماند.
باکسها با عرض تقریبی یک متر در امتداد جداره اجرا شدند و عملیات بهصورت متوالی از یک مرحله به مرحله بعد پیش رفت.
در ضلع شرقی، به دلیل مجاورت مستقیم با مدرسه فرسوده، اجرای باکسها اهمیت بیشتری داشت و پیشروی خاکبرداری و پایدارسازی این جبهه با محدودکردن سطح آزاد جداره انجام شد.
ویژگی فنی راهکار
در پروژه منظریه ۱، تفاوت اصلی با یک گود با شرایط معمول، سرعت تغییر وضعیت جداره پس از خاکبرداری بود. بنابراین، سیستم پایدارسازی باید امکان اجرای سریع و موضعی را فراهم میکرد.
باکسینگ این امکان را فراهم کرد که سطح جداره به بخشهای کوچک تقسیم شود و عملیات پایدارسازی بهصورت متوالی در همان محدوده انجام گیرد. در نتیجه، نحوه اجرای سیستم مستقیماً با رفتار مشاهدهشده خاک در محل تطبیق پیدا کرد.
نقش ژیارکو
ژیارکو در پروژه منظریه ۱، مطالعات، طراحی سیستم باکسینگ و اجرای عملیات پایدارسازی گود را بر عهده داشت.
مسئله اصلی پروژه، ترکیب خاک شن و ماسهای بسیار ریزشی با مجاورت یک مدرسه فرسوده در ضلع شرقی بود. بر همین اساس، سیستم باکسینگ انتخاب شد تا امکان پایدارسازی مرحلهای و سریع جداره فراهم شود.
در بخشهایی که رفتار خاک ریزشیتر بود، ارتفاع مراحل خاکبرداری تا حدود ۵۰ سانتیمتر کاهش یافت و باکسها بهصورت متوالی اجرا شدند.
در نهایت، سیستم باکسینگ در سطح ۴۵۰ مترمربع اجرا شد و عملیات گودبرداری تا عمق ۸ متر برای احداث دو طبقه زیرزمین تکمیل گردید.