| نام پروژه | جهانشهر |
| نوع خاک | رس متراکم |
| روش پایدارسازی | خرپای نگهبان |
| مساحت زمین | ۷۰۰ مترمربع |
| عمق گود (نسبت به ±۰٫۰۰) | از ۴٫۵ تا ۸٫۵ متر |
| سطح جداره پایدارسازی | ۴۰۰ مترمربع |
پروژه جهانشهر در زمینی به مساحت ۷۰۰ مترمربع و با عمق متغیر گودبرداری از ۴٫۵ تا ۸٫۵ متر اجرا شد. خاک غالب پروژه از نوع رس متراکم بود و برای پایدارسازی جداره‌ها از سیستم خرپای نگهبان استفاده شد.
مهم‌ترین ویژگی این پروژه، نه صرفاً عمق گود، بلکه شرایط خاص پیرامونی ملک بود. وجود خاک دستی در بخشی از جبهه‌های شمالی و غربی و همچنین همجواری گود با معبر دسترسی ساختمان‌های حساس دولتی، ضرورت کنترل دقیق عملیات خاکبرداری و پایدارسازی را افزایش داده بود.
در چنین شرایطی، رفتار گود باید نه‌تنها بر اساس مشخصات خاک اصلی، بلکه با توجه به لایه‌های نامتجانس، بارهای پیرامونی و حساسیت کاربری‌های مجاور ارزیابی شود.
یکی از مهم‌ترین چالش‌های پروژه، وجود خاک دستی در ضلع شمالی و بخشی از ضلع غربی بود.
خاک دستی برخلاف خاک طبیعی محل، ممکن است از نظر دانه‌بندی، تراکم، جنس مصالح و میزان یکنواختی شرایط قابل پیش‌بینی نداشته باشد. به همین دلیل، نمی‌توان رفتار آن را صرفاً بر اساس مشخصات خاک طبیعی پروژه در نظر گرفت.
وجود این لایه در مجاورت جداره گود می‌تواند باعث ایجاد تفاوت محسوس در رفتار جبهه‌های مختلف شود؛ به‌خصوص زمانی که گودبرداری باعث آزاد شدن بخشی از این توده خاک شود.
در گودبرداری، آنچه اهمیت دارد فقط مقاومت خاک در حالت طبیعی نیست؛ بلکه رفتار واقعی توده خاک پس از برداشته شدن تکیه‌گاه جانبی نیز اهمیت زیادی دارد.
خاک دستی ممکن است:
بنابراین وجود آن در جبهه گود، نیازمند کنترل دقیق‌تر مرحله خاکبرداری و پایدارسازی است.
یکی دیگر از ویژگی‌های مهم پروژه جهانشهر، همجواری با معبر دسترسی ساختمان‌های حساس دولتی، از جمله استانداری استان البرز بود.
در چنین شرایطی، موضوع پایدارسازی تنها به حفظ ساختمان مجاور محدود نمی‌شود. هرگونه تغییرشکل جداره، نشست یا ناپایداری احتمالی می‌تواند بر ایمنی و قابلیت استفاده از مسیر دسترسی تأثیر بگذارد.
به همین دلیل، کنترل تغییرشکل جبهه مجاور معبر و جلوگیری از ایجاد ناپایداری موضعی، از ملاحظات مهم عملیات اجرایی پروژه بود.
وجود معبر در نزدیکی لبه گود می‌تواند به معنی وجود بارهای ناشی از تردد، توقف یا عبور وسایل نقلیه و سایر بارهای سطحی در محدوده تأثیر گود باشد.
این مسئله باید در طراحی و اجرای سازه نگهبان مورد توجه قرار گیرد؛ زیرا افزایش بار در نزدیکی لبه گود می‌تواند بر وضعیت تنش در توده خاک و نیروهای وارد بر سیستم پایدارسازی اثر بگذارد.
از این رو، در گودهای مجاور معابر، فاصله بارگذاری از لبه گود و شرایط واقعی تردد اهمیت ویژه‌ای دارد.
برای پایدارسازی گود پروژه جهانشهر از خرپای فلزی استفاده شد.
با توجه به عمق متغیر گود، سیستم پایدارسازی باید قابلیت انطباق با شرایط مختلف ارتفاعی جبهه‌ها را داشته باشد.
در این پروژه، ترکیب خاک رس متراکم، لایه‌های خاک دستی و مجاورت با معبر حساس باعث شد اجرای مرحله‌ای و کنترل‌شده خاکبرداری اهمیت ویژه‌ای پیدا کند.
اصل اساسی در چنین شرایطی این است که سطح آزاد جداره تا حد امکان محدود نگه داشته شود و فاصله زمانی میان خاکبرداری و تکمیل اجزای سازه نگهبان کنترل گردد.
در جبهه‌های شمالی و غربی که خاک دستی وجود داشت، شناخت شرایط واقعی توده خاک در زمان اجرا اهمیت زیادی داشت.
با پیشروی خاکبرداری، ممکن است ضخامت یا کیفیت خاک دستی با اطلاعات اولیه تفاوت داشته باشد. در چنین شرایطی، مشاهده میدانی، کنترل وضعیت جداره و تطبیق شرایط واقعی با فرضیات طراحی اهمیت ویژه‌ای دارد.
هرگونه مشاهده ترک، ریزش موضعی، تغییرشکل یا خروج مصالح از محدوده مورد انتظار باید به‌عنوان یک نشانه هشدار بررسی شود.
مهم‌ترین موارد مورد توجه در پروژه جهانشهر عبارت بودند از:
پروژه جهانشهر نمونه‌ای از یک گود شهری با عمق متغیر است که در آن، شرایط پیرامونی و تفاوت کیفیت خاک در جبهه‌های مختلف نقش مهمی در مدیریت ریسک پروژه داشت.
وجود خاک دستی در جبهه‌های شمالی و غربی در کنار معبر دسترسی ساختمان‌های حساس دولتی باعث شد عملیات پایدارسازی نیازمند کنترل بیشتری نسبت به یک گود با شرایط یکنواخت باشد.
در این پروژه، استفاده از خرپای نگهبان و اجرای کنترل‌شده عملیات، با هدف تأمین پایداری جداره و مدیریت اثرات گودبرداری بر محیط پیرامون انجام شد.
در گودهای شهری، شرایط پیرامونی به اندازه مشخصات خود خاک اهمیت دارد؛ یک جبهه خاک دستی در کنار یک معبر حساس می‌تواند الزامات پایدارسازی را به‌طور جدی تغییر دهد.
پروژه جهانشهر نشان می‌دهد که در طراحی و اجرای سازه نگهبان، باید همزمان به نوع و کیفیت خاک، عمق متغیر گود، بارهای پیرامونی، کاربری‌های حساس و رفتار واقعی جبهه در حین اجرا توجه کرد.