پروژه استقلال

مشخصات پروژه

معرفی پروژه

پروژه استقلال در زمینی به مساحت ۳۴۰ مترمربع و با عمق گودبرداری حدود ۷ متر اجرا شده است. بر اساس مطالعات ژئوتکنیکی، خاک محل دارای چسبندگی کم و زاویه اصطکاک داخلی بسیار پایین بوده که این شرایط موجب کاهش پایداری طبیعی جداره‌های گود و افزایش احتمال ریزش‌ها و تغییرشکل‌های موضعی می‌شد.

با توجه به شرایط موجود و به منظور کنترل مناسب پایداری جداره‌ها، روش باکسینگ (Boxing) به عنوان راهکار اجرایی پروژه انتخاب شد.

شرایط ژئوتکنیکی پروژه

خاک محل پروژه به دلیل پایین بودن زاویه اصطکاک داخلی و چسبندگی، از مقاومت برشی محدودی برخوردار بود و توانایی خودایستایی جداره‌ها در آن محدود ارزیابی می‌شد. در نتیجه، ادامه عملیات گودبرداری بدون پایدارسازی مناسب می‌توانست احتمال بروز ترک، ریزش موضعی و ناپایداری پیش‌رونده را افزایش دهد.

از جمله چالش‌های اصلی پروژه:

• چسبندگی پایین خاک
• زاویه اصطکاک داخلی بسیار پایین
• محدود بودن قابلیت خودایستایی جداره‌ها
• احتمال ایجاد ترک و ریزش‌های موضعی
• احتمال گسترش ناپایداری در صورت عدم کنترل مرحله‌ای جداره‌ها

راهکار مهندسی

برای پایدارسازی جداره‌های گود از روش باکسینگ (Boxing) استفاده شد. در این روش، جداره گود به بخش‌های مجزا و مستقل تقسیم شده و هر بخش به صورت جداگانه پایدارسازی می‌شود. عرض تقریبی هر باکس حدود ۱ متر در نظر گرفته شد تا کنترل عملیات و مدیریت ناپایداری‌های احتمالی با دقت بیشتری انجام شود.

اجرای مرحله‌ای باکس‌ها باعث می‌شود ناپایداری احتمالی در یک بخش، تا حد امکان به بخش‌های مجاور گسترش پیدا نکند و کنترل شرایط جداره در طول عملیات گودبرداری ساده‌تر و ایمن‌تر انجام شود.

همچنین نفوذ دوغاب و شیرابه بتن به فضاهای خالی موجود در خاک مجاور می‌تواند موجب بهبود درگیری و افزایش چسبندگی میان مصالح و خاک اطراف شود و در فرآیند پایدارسازی جداره نقش مؤثری داشته باشد.

مزایای استفاده از روش باکسینگ در این پروژه

• مناسب برای شرایط خاک‌های ضعیف و کم‌چسبندگی
• امکان پایدارسازی مرحله‌ای و کنترل‌شده جداره‌ها
• کاهش احتمال ریزش‌های موضعی
• افزایش کنترل‌پذیری عملیات گودبرداری
• بهبود چسبندگی خاک اطراف در اثر نفوذ دوغاب بتن به فضاهای خالی
• سرعت و سهولت مناسب در اجرای عملیات پایدارسازی

ملاحظات اجرایی

عملیات پایدارسازی هم‌زمان با پیشروی گودبرداری انجام شد تا از ایجاد جداره‌های بدون پشتیبانی برای مدت طولانی جلوگیری شود. در طول اجرای پروژه، شرایط جداره‌ها به صورت مستمر مورد پایش قرار گرفت و در صورت مشاهده تغییرشکل یا ناپایداری موضعی، اقدامات اصلاحی لازم انجام شد.

نتیجه پروژه

استفاده از روش باکسینگ در پروژه استقلال، با وجود شرایط خاکی با چسبندگی و زاویه اصطکاک داخلی پایین، امکان کنترل مناسب پایداری جداره‌های گود را فراهم کرد. این روش با تقسیم جداره به بخش‌های مستقل، موجب کنترل بهتر ناپایداری‌های موضعی و کاهش احتمال گسترش آن‌ها شد.

در نهایت، عملیات گودبرداری با کنترل مناسب شرایط جداره‌ها و بدون بروز مشکلات عمده اجرایی به پایان رسید.