ترمیم حفرههای بتن در ناحیه اتصال تیر به ستون
مشخصات پروژه
| نام پروژه | ساختمان خیابان داریوش |
| عضو مورد ترمیم | تیر بتنآرمه در ناحیه اتصال به ستون |
| مسئله اصلی | کرموشدگی شدید و وجود حفرههای فاقد بتن |
| روش اصلاح | برداشت بتن معیوب و ترمیم با ملات دارای مقاومت و دانهبندی مناسب |
| نقش ژیارکو | اجرای تخصصی عملیات ترمیم بتن تیر |
شرایط موجود و مسئله مهندسی
در ساختمان خیابان داریوش، پس از گودبرداری ملک مجاور، ساکنان ساختمان که در حال بهرهبرداری از آن بودند متوجه وجود حفرههای بزرگ در بخشی از تیر بتنآرمه شدند.
این حفرهها در محدوده تکیهگاهی تیر و محل اتصال آن به ستون قرار داشتند؛ ناحیهای که به دلیل انتقال نیروهای داخلی میان اعضای سازهای، از اهمیت ویژهای برخوردار است.
بررسی شرایط موجود نشان میداد که تراکم بسیار زیاد آرماتورهای اصلی و تقویتی، جزئیات نامناسب آرماتوربندی، محدودیتهای ناشی از مجاورت ساختمان همسایه و دانهبندی نامناسب بتن، شرایط بتنریزی و تراکم مناسب را دشوار کرده بود.
در نتیجه، بخش قابلتوجهی از ناحیه اتصال تیر به ستون بهدرستی با بتن پر نشده و فضاهای خالی در میان آرماتورها باقی مانده بود.
آشکارشدن این حفرهها پس از گودبرداری مجاور، لزوماً به معنای ایجاد آنها بر اثر گودبرداری نبود؛ بلکه ماهیت نقص با مشکلات بتنریزی اولیه سازگار بود.
بررسی نقص بتنریزی و انتخاب راهکار ترمیم
در محل اتصال تیر به ستون، تراکم آرماتورها میتواند عبور بتن تازه و دسترسی تجهیزات تراکم را محدود کند.
چنانچه حداکثر اندازه سنگدانه، کارایی بتن و روش تراکم با فاصله آزاد میان میلگردها متناسب نباشد، احتمال تشکیل حفره و باقیماندن بخشهایی از مقطع بدون بتن افزایش مییابد.
وجود این نقص در ناحیه تکیهگاهی تیر، علاوه بر کاهش کیفیت بتن، میتواند بر پیوستگی آرماتورها، انتقال برش و عملکرد ناحیه اتصال تأثیر بگذارد.
در پروژه داریوش، برای اصلاح نواحی آسیبدیده، برداشت بتنهای سست و فاقد چسبندگی کافی و بازسازی بخشهای معیوب با ملات ترمیمی دارای مقاومت بالا و دانهبندی مناسب انتخاب شد.
کفایت سازهای این نوع ترمیم به گستردگی واقعی آسیب و شرایط عضو وابسته است و نباید صرفاً از پرشدن حفرهها نتیجهگیری شود.
چالش اجرایی؛ ترمیم بتن در میان آرماتورهای متراکم
مهمترین چالش پروژه، قرارگیری حفرههای فاقد بتن در ناحیهای با تراکم زیاد میلگردها بود.
وجود آرماتورهای اصلی و تقویتی، دسترسی به بخشهای داخلی آسیبدیده و جایگذاری مصالح ترمیمی را دشوار میکرد.
از سوی دیگر، موقعیت نقص در مجاورت اتصال تیر به ستون ایجاب میکرد که برداشت بتن معیوب بدون آسیب غیرضروری به بتن سالم و آرماتورهای موجود انجام شود.
انتخاب مصالح ترمیمی نیز باید با ابعاد حفرهها و فضای آزاد میان میلگردها سازگار میبود تا امکان پرشدن مناسب نواحی آسیبدیده فراهم شود.
روش اجرای عملیات ترمیم
برداشت بتن معیوب
ابتدا بتنهای سست، کرموشده و دارای چسبندگی ناکافی با استفاده از ابزار مناسب برداشته شدند.
هدف از این مرحله، حذف مصالح نامناسب و دستیابی به بستر سالم برای اجرای ترمیم بود.
آمادهسازی ناحیه آسیبدیده
پس از برداشت بتن معیوب، نواحی موردنظر برای اجرای مصالح ترمیمی آماده شدند.
پاکسازی سطوح تماس و فراهمکردن شرایط مناسب برای جایگیری ملات در میان آرماتورها، از ملاحظات مهم این مرحله بود.
بازسازی بخشهای فاقد بتن
برای پرکردن حفرهها و بازسازی نواحی آسیبدیده، از ملات ترمیمی دارای مقاومت بالا و دانهبندی مناسب استفاده شد.
دانهبندی مصالح با توجه به ابعاد نواحی معیوب و محدودیت فضای موجود میان آرماتورها اهمیت داشت.
در چنین ترمیمهایی، روش جایگذاری مصالح باید بهگونهای انتخاب شود که احتمال باقیماندن حفرههای جدید به حداقل برسد.
ملاحظات فنی و اجرایی
در ترمیم بتن ناحیه اتصال تیر به ستون، مقاومت فشاری بالای ملات بهتنهایی معیار کافی برای ارزیابی عملکرد ترمیم نیست.
چسبندگی مصالح جدید به بتن موجود، پرشدن مناسب فضاهای خالی، سازگاری تغییرشکلها و شرایط انتقال نیرو در ناحیه اتصال نیز اهمیت دارند.
همچنین، چنانچه آسیب به بخشهای اصلی مقطع باربر گسترش یافته باشد، ضرورت بررسی ظرفیت سازهای عضو و احتمال نیاز به تقویت مستقل باید مورد توجه قرار گیرد.
نقش ژیارکو
ژیارکو در پروژه ساختمان داریوش، مسئولیت اجرای عملیات ترمیم بتن معیوب تیر در ناحیه اتصال به ستون را بر عهده داشت.
عملیات اجرایی شامل برداشت بتنهای سست و دارای چسبندگی پایین، آمادهسازی نواحی آسیبدیده و بازسازی حفرههای فاقد بتن با استفاده از ملات ترمیمی مناسب بود.
با توجه به تراکم آرماتورها و موقعیت حساس ناحیه آسیبدیده، انتخاب روش برداشت و مصالح ترمیمی متناسب با محدودیتهای موجود اهمیت ویژهای داشت.
نقش ژیارکو در این پروژه، اجرای ترمیم موضعی در ناحیهای با تراکم بالای آرماتور و محدودیت دسترسی، با هدف بازسازی بخشهای معیوب بتن تیر بود.
جمعبندی مهندسی
در ساختمان خیابان داریوش، حفرههای بزرگ ناشی از نقص بتنریزی اولیه در ناحیه اتصال تیر بتنآرمه به ستون آشکار شده بود.
تراکم زیاد آرماتورها، جزئیات نامناسب آرماتوربندی و محدودیتهای بتنریزی از عوامل مؤثر بر ایجاد این نقص بودند.
ژیارکو با برداشت بتنهای معیوب و استفاده از ملات ترمیمی دارای مقاومت و دانهبندی مناسب، عملیات بازسازی نواحی آسیبدیده را اجرا کرد.
ویژگی اصلی پروژه، ترمیم حفرههای بتن در ناحیه تکیهگاهی تیر و در شرایط تراکم بالای آرماتورها بود.