مشخصات پروژه
| نام پروژه | ساختمان بانک رفاه |
| موقعیت پروژه | خیابان طالقانی جنوبی |
| نوع پروژه | ارزیابی آسیب و مقاومسازی سازه |
| عضو مورد تقویت | تیرهای بتنآرمه و تیرچههای سقف |
| عامل آسیب | حریق و قرارگیری اعضای سازهای در معرض حرارت بالا |
| مسئله اصلی | آسیب حرارتی تیرها و تیرچهها، کاهش احتمالی ظرفیت مقاومتی و خیز غیرمجاز یکی از تیرهای اصلی |
| روش مقاومسازی | استفاده از الیاف کربن (CFRP)، کاشت بولت، صفحات و اعضای فولادی تقویتی و پیشنهاد اجرای تیر فولادی زیر تیر اصلی |
| نقش ژیارکو | بررسی وضعیت اعضای آسیبدیده و ارائه راهکارهای تخصصی مقاومسازی |
چالش مهندسی
در پی وقوع حریق در ساختمان بانک رفاه واقع در خیابان طالقانی جنوبی، بخشی از تیرهای بتنآرمه و تیرچههای سقف ساختمان دچار آسیب شدند.
قرارگیری اعضای بتنآرمه در معرض حرارت بالا میتواند موجب تغییر خواص مکانیکی بتن و فولاد، ایجاد ترک، کاهش مقاومت مصالح و تغییرشکل اعضای سازهای شود. شدت این آثار به دمای تجربهشده، مدت مواجهه با حرارت و شرایط بارگذاری بستگی دارد.
در بررسی وضعیت موجود، آسیبدیدگی تعدادی از تیرها و تیرچههای بتنی دارای پاشنه فندوله مورد توجه قرار گرفت. همچنین در یکی از تیرهای اصلی، آسیب شدید همراه با خیز بیش از حد مجاز مطرح بود.
چالش اصلی پروژه، ارزیابی وضعیت اعضای آسیبدیده و انتخاب روش تقویت متناسب با نوع آسیب، ظرفیت باقیمانده و میزان تغییرشکل هر عضو بود.
راهکار مهندسی
با توجه به تفاوت وضعیت تیرها و تیرچههای آسیبدیده، راهکارهای مقاومسازی متناسب با شرایط هر گروه از اعضا تعیین شد.
برای بخشی از تیرهای بتنآرمه، استفاده از الیاف پلیمری مسلح به کربن (CFRP) بهعنوان راهکار تقویتی در نظر گرفته شد.
برای تقویت تیرچههای آسیبدیده، استفاده از کاشت بولت، صفحات فولادی و اعضای فولادی تقویتی در زیر تیرچهها مطرح شد. این راهکار با هدف ایجاد یک سیستم تقویتی برای انتقال نیرو و جبران کمبود ظرفیت اعضای آسیبدیده ارائه شد.
در مورد تیر اصلی دارای آسیب شدید و خیز غیرمجاز، تقویت صرف با CFRP پاسخ مناسبی به مسئله تغییرشکل نبود. ازاینرو، افزودن تیر فولادی در زیر تیر بتنآرمه بهعنوان راهکار پیشنهادی مطرح شد تا علاوه بر تأمین ظرفیت مقاومتی موردنیاز، امکان افزایش سختی سیستم نیز فراهم شود.
ملاحظات فنی
در ارزیابی سازههای آسیبدیده بر اثر حریق، مشاهده ترکهای سطحی یا تغییر رنگ بتن بهتنهایی برای تعیین میزان کاهش مقاومت مصالح کافی نیست.
همچنین وجود ترکهای موزاییکی در سطح بتن میتواند نشانه آسیب حرارتی باشد، اما از روی این نشانهها نمیتوان وقوع تسلیم یا تغییرشکل پلاستیک آرماتورها را بهطور قطعی نتیجه گرفت.
از سوی دیگر، انتخاب روش مقاومسازی باید میان دو مسئله کمبود ظرفیت مقاومتی و کاهش سختی یا تغییرشکل بیش از حد تمایز قائل شود. به همین دلیل، استفاده از CFRP برای تمام اعضای آسیبدیده الزاماً راهکار یکسان و مناسبی نیست.
نقش ژیارکو
نقش ژیارکو در این پروژه بر بررسی وضعیت سازهای اعضای آسیبدیده و ارائه راهکارهای تخصصی مقاومسازی متناسب با شرایط هر عضو متمرکز بود.
در این چارچوب، استفاده از CFRP برای بخشی از تیرها، تقویت فولادی تیرچهها و پیشنهاد افزودن تیر فولادی برای عضو دارای خیز غیرمجاز، از راهکارهای مورد بررسی و ارائهشده بود.