پروژه رز

طراحی و اجرای پایدارسازی گود عمیق در بافت متراکم شهری

 

مشخصات پروژه

نوع خاکرس متراکم
روش پایدارسازیخرپای سه‌بعدی
مساحت زمین۳۳۰ مترمربع
عمق گود نسبت به تراز ۰٫۰۰۹ متر و بیشتر
سطح جداره پایدارسازی۶۴۰ مترمربع

 

شرایط موجود و مسئله مهندسی

پروژه رز شامل گودبرداری با عمق بیش از ۹ متر در خاک رس متراکم بود. قرارگیری گود در مجاورت یک خیابان پرتردد، یک کوچه کم‌عرض و یک ساختمان فرسوده، شرایط طراحی و اجرای پایدارسازی را تحت تأثیر قرار می‌داد.

تردد خیابان مجاور، محدودیت فضای دسترسی از سمت کوچه و وضعیت ساختمان فرسوده، هرکدام ملاحظات متفاوتی برای پروژه ایجاد می‌کردند. در چنین شرایطی، طراحی سیستم نگهدارنده باید علاوه بر تأمین الزامات مقاومتی و سختی، با هندسه گود و محدودیت‌های فضای کارگاه نیز سازگار باشد.

همچنین، وجود ساختمان فرسوده در مجاورت گود، ضرورت توجه به وضعیت سازه و پی آن و ارزیابی اثرات احتمالی گودبرداری را مطرح می‌کرد. میزان حساسیت ساختمان به عملیات، به وضعیت واقعی پی، مشخصات سازه و شرایط زمین وابسته است.

 

طراحی راهکار پایدارسازی

برای پایدارسازی گود، سیستم خرپای سه‌بعدی انتخاب شد. ویژگی مهم این سیستم، امکان تنظیم هندسه فضایی خرپا، ابعاد آن و آرایش اعضا متناسب با نیازهای طراحی است.

در این پروژه، عمق گود و محدودیت‌های پیرامونی، ضرورت بررسی هندسه و مشخصات سیستم را در چارچوب الزامات مقاومتی، سختی و امکان اجرای آن مطرح می‌کرد. ابعاد خرپا و مشخصات اعضا باید بر اساس تحلیل مهندسی، پایداری سیستم، ظرفیت اتصالات و شرایط تکیه‌گاهی تعیین شوند؛ افزایش ابعاد به‌تنهایی تضمین‌کننده عملکرد مناسب نیست.

 

ملاحظات اجرایی

  •  مجاورت با خیابان پرتردد: تردد در خیابان مجاور، لزوم توجه به بارهای احتمالی ناشی از ترافیک و شرایط پیرامونی گود را در بررسی‌های مهندسی مطرح می‌کرد.
  • محدودیت عرض کوچه: فضای محدود دسترسی، از ملاحظات مؤثر بر ورود تجهیزات، انتقال مصالح و سازمان‌دهی عملیات کارگاهی بود.
  • ساختمان فرسوده مجاور: وضعیت ساختمان و پی آن، ضرورت بررسی اثرات احتمالی گودبرداری بر سازه مجاور را افزایش می‌داد.

 

نقش ژیارکو

ژیارکو مسئولیت طراحی مهندسی و اجرای سیستم پایدارسازی گود با خرپای سه‌بعدی را بر عهده داشت. در طراحی، عمق گود و قابلیت تنظیم هندسه خرپا متناسب با الزامات عملکردی سیستم مورد توجه قرار گرفت. اجرای راهکار نیز در شرایط محدود بافت شهری و در مجاورت خیابان پرتردد، کوچه کم‌عرض و ساختمان فرسوده انجام شد.

 

نتیجه مهندسی پروژه

ویژگی اصلی پروژه رز، ضرورت طراحی و اجرای سیستم پایدارسازی برای گودی عمیق در محیطی با محدودیت‌های هم‌زمان سازه‌ای و شهری بود. انتخاب خرپای سه‌بعدی، امکان تنظیم هندسه سیستم متناسب با الزامات طراحی را فراهم می‌کرد؛ درحالی‌که شرایط دسترسی، تردد پیرامونی و مجاورت ساختمان فرسوده باید در برنامه‌ریزی و اجرای عملیات لحاظ می‌شد.

نتیجه مهندسی پروژه، طراحی و اجرای سیستم خرپای سه‌بعدی با توجه به عمق گود و محدودیت‌های واقعی محیط پیرامونی بود؛ رویکردی که در آن، طراحی سازه نگهدارنده و امکان اجرای آن در بافت متراکم شهری، دو بخش مرتبط از یک مسئله مهندسی محسوب می‌شدند.