پروژه فرشته

پایدارسازی گود عمیق در مجاورت ساختمان فاقد پی مناسب

 

مشخصات پروژه

نوع خاکرس متراکم
روش پایدارسازیخرپای سه‌بعدی
مساحت زمین۴۶۰ مترمربع
عمق گود نسبت به تراز ۰٫۰۰متغیر از ۶ تا ۱۲ متر
سطح جداره پایدارسازی۵۷۰ مترمربع

 

شرایط موجود و مسئله مهندسی

گود پروژه فرشته در خاک رس متراکم و با عمق متغیر بین ۶ تا ۱۲ متر قرار داشت. یکی از ملاحظات اصلی پروژه، مجاورت گود با ساختمانی بود که پی مناسبی نداشت.

در این وضعیت، مسئله صرفاً پایدار نگه‌داشتن جداره گود نبود؛ بلکه باید احتمال تأثیر گودبرداری بر شرایط تکیه‌گاهی ساختمان مجاور نیز مورد توجه قرار می‌گرفت. نبود پی مناسب می‌تواند حساسیت ساختمان به تغییرات تراز زمین و جابه‌جایی خاک را افزایش دهد؛ بااین‌حال، ارزیابی میزان خطر به وضعیت واقعی پی، فاصله ساختمان از گود، عمق استقرار آن و شرایط سازه‌ای ساختمان وابسته است.

تغییر عمق گود در امتداد جداره‌ها نیز بر هندسه سیستم نگهدارنده اثر داشت و ضرورت تطبیق طراحی با شرایط هر بخش را مطرح می‌کرد.

 

طراحی راهکار پایدارسازی

برای پایدارسازی گود، سیستم خرپای سه‌بعدی انتخاب شد. در طراحی چنین سیستمی، تغییرات ارتفاع جداره باید در کنار شرایط خاک و وضعیت ساختمان مجاور بررسی شود.

مجاورت ساختمان فاقد پی مناسب، ضرورت توجه ویژه به تغییرشکل‌های احتمالی خاک و اثر گودبرداری بر تکیه‌گاه ساختمان را برجسته می‌کرد. با توجه به اطلاعات موجود، نمی‌توان جزئیات مشخصی درباره تمهیدات اختصاصی حفاظت از ساختمان یا نحوه کنترل تغییرشکل‌ها به پروژه نسبت داد.

 

ملاحظات اجرایی

در این پروژه، مجاورت ساختمان فاقد پی مناسب، یکی از شرایط مهم در مدیریت عملیات گودبرداری بود. در چنین شرایطی، توالی گودبرداری و اجرای سیستم نگهدارنده باید با ملاحظات پایداری جداره و وضعیت ساختمان مجاور هماهنگ باشد.

 

نقش ژیارکو

روش پایدارسازی پروژه فرشته، خرپای سه‌بعدی بود. ویژگی متمایز پروژه، اجرای گود با عمق متغیر تا ۱۲ متر در مجاورت ساختمانی با پی نامناسب بود؛ شرایطی که توجه به وضعیت ساختمان مجاور را در کنار طراحی سیستم پایدارسازی ضروری می‌ساخت.