پایدارسازی گود در خاک رسی
مشخصات پروژه
| مساحت زمین | ۴۲۰ مترمربع |
| عمق گودبرداری | ۵٫۵۰ متر |
| سطح جداره پایدارسازی | ۲۴۰ مترمربع |
| نوع خاک | رس |
| سیستم سازه نگهبان | خرپای معمولی |
شرایط پروژه
پروژه یاس در زمینی به مساحت ۴۲۰ مترمربع و با عمق گودبرداری ۵٫۵۰ متر اجرا شد. بستر گود از خاک رسی تشکیل شده بود و برای پایدارسازی جدارهها، سیستم خرپای معمولی انتخاب شد.
با توجه به شرایط خاک، نحوه پیشروی خاکبرداری و فاصله میان آزادشدن جداره تا اجرای کامل خرپا، سپر خاکی در این پروژه اهمیت ویژهای داشت. مقدار سپر در هر مرحله باید بهگونهای تعیین میشد که جبهه خاک تا زمان اجرای سازه نگهبان، سطح آزاد بیش از حد پیدا نکند.
طراحی راهکار پایدارسازی
راهکار پایدارسازی بر پایه خرپای معمولی شکل گرفت. در کنار طراحی اعضای سازه نگهبان، توالی خاکبرداری و میزان خاک باقیمانده در هر مرحله نیز در نظر گرفته شد.
سپر خاکی در این پروژه یک مقدار ثابت برای تمام مراحل نبود. مقدار آن با توجه به وضعیت همان جبهه و مرحله اجرای خرپا تعیین میشد؛ بهگونهای که امکان اجرای سازه نگهبان فراهم باشد و همزمان سطح آزاد خاک در حد موردنظر باقی بماند.
اجرای پایدارسازی
خاکبرداری بهصورت مرحلهای انجام شد. در هر مرحله، بخشی از خاک بهعنوان سپر باقی میماند و پس از فراهمشدن شرایط لازم، عملیات اجرای خرپا انجام میگرفت.
پس از اجرای اجزای سازه نگهبان، خاکبرداری مرحله بعد ادامه پیدا میکرد. این ترتیب تا رسیدن به تراز نهایی گود ادامه یافت.
در زمان اجرا، شرایط رطوبتی خاک نیز مورد توجه قرار داشت؛ زیرا تغییر وضعیت رطوبت در خاک رسی میتواند رفتار جداره را تغییر دهد. هرگونه ورود یا تجمع آب در محدوده گود نیز باید پیش از ادامه عملیات مورد بررسی قرار میگرفت.
نقش ژیارکو
ژیارکو در این پروژه طراحی و اجرای سیستم پایدارسازی گود را بر عهده داشت. راهکار اجرایی بر استفاده از خرپای معمولی و پیشروی مرحلهای خاکبرداری استوار بود.
در این فرآیند، سپر خاکی بخشی از توالی اجرای سازه نگهبان بود و مقدار آن متناسب با شرایط واقعی خاک و مرحله عملیات تعیین میشد.